Geschiedenis(December 1999)
Het toernooi van 6 november jl. was een ware happening. En dan met name alles wat zich vooraf en rondom de wedstrijden afspeelde. De mensen die wat langer bij onze club betrokken zijn weten dat dit Korfbal Spektakel niet iets nieuws was. Vorig jaar was er al de eerste editie, maar ook dat toernooi kende een voorloper. In een ver, bijna grijs verleden werden er al een aantal van dergelijke spektakelstukken opgevoerd. Een kijkje in de geschiedenis van de Fortuna toernooien. Laten wij u mee terug nemen in de tijd. Een 15 jaar geleden terug, om precies te zijn. Locatie: Sporthal de Buitenhof in Delft. Datum: Zaterdag 10 november 1984. Tijd: 18.30 uur. In de Buitenhof is er plaats voor zo'n 1000 toeschouwers en die zijn er dan ook. Sfeervolle klanken begeleiden een enorme bokaal die uit het plafond naar beneden komt zakken. Een stuk of 100 in het roodwit gestoken (jeugd)leden van Fortuna spreiden op de speelvloer een ongebreideld enthousiasme ten toon. Dansend, springend, hossend, huppelend- ogenschijnlijk chaotisch doch perfect geregisseerd. Luid applaus zwelt aan vanaf de volgepakte tribunes. Er is sprake van collectief kippenvel. Dan barst er pas echt een orkaan van geluid los. Spelers en speelsters van Allen Weerbaar, P.K.C, Ons Eibernest en Fortuna betreden de vloer en worden op een flitsende wijze voorgesteld. Zo verliep het begin van de eerste editie van Fortuna's Prominenten Presentatie. Het begin van een unieke avond, het begin van een evenement dat jaarlijks terug moest gaan keren. Fortuna's SteungroepMaar aan 10 november 1984 ging nog aardig wat vooraf. Fortuna behoorde begin jaren tachtig tot de absolute korfbaltop van Nederland en de Buitenhof werd met de week voller en rood-witter en werd tenslotte zelfs omgedoopt tot "Fortuna-hal". En de aanmoedigingen hadden effect. Het legioen schreeuwde Fortuna naar het eerste Kampioenschap van Nederland (19 maart 1983, Sporthallen Zuid in Amsterdam, Fortuna wint met 14-10 van Deetos, wie weet het niet meer?). Verantwoordelijk voor alle supportersactiviteiten was toen Fortuna's Steungroep. De harde kern van de supporters, met aan het hoofd Leo Geluk en Antoon Camijn. Zij maakten van een volle tribune een Legioen, een Vijfde Colonne, De Hel van Delft. Moest je tegen Fortuna, dan stond je al met 4-0 achter voordat er nog maar één bal geschoten was. En het was diezelfde Steungroep die in het seizoen 82/83 besloot een "Fortunalied" op te nemen. Een olijke, koddige kaskraker met carnavaleske sfeer (Ho Nooouuu…), die voortaan elke week door de speakers van de Buitenhof zou gaan klinken. En het moet op deze (voor de aanwezige memorabele) avond van de opname van het Fortunalied zijn geweest dat het idee werd geboren om een eigen toernooi te organiseren. Een kleine twee jaar later was het dus zover. "We wilden een combinatie brengen van topkorfbal en topamusement. (Top)- korfbal alleen is in onze optiek namelijk niet genoeg om een geslaagd toernooi aan te kunnen bieden", zegt Antoon Camijn nu als hij terug denkt aan die tijd. Maar wat een organisatie! Wat een werk! Onder aanvoering van Leo en Antoon, Fortuna's gouden duo dat nooit te beroerd is geweest voor stunts van velerlei allooi, stak "tout" Fortuna de handen uit de mouwen. Met een onvergetelijke avond als resultaat. In 1985 volgde de tweede editie van het toernooi. En alles bleek nog groter, mooier en beter te kunnen. P.K.C., Rohda, Sikopi en Fortuna. Dé wereldtop. Openingsspektakel, showgirls, disco na afloop (op de speel-vloer!), nog meer toeschouwers. De F.P.P. was hot, meer dan dat zelfs. Uit België kwam men. Uit Friesland. Uit Limburg. Zelfs een Duits gezinnetje werd gesignaleerd. Fortuna presenteerde zich. Manifesteerde zich. Was al een gevestigde naam maar korfballend Nederland kon gewoon niet meer om de Delftenaren heen. Afscheid van de BuitenhofDe ommekeer viel eigenlijk samen met een van de grootste stappen in de Fortuna geschiedenis. De overgang naar een eigen sporthal aan de Kruithuisweg betekende het afscheid van de Buitenhof en daarmee een voorlopig afscheid van een eigen toernooi à la het F.P.P. De succesformule, waarmee Fortuna weer eens voorop liep, werd inmiddels in den lande gekopieerd. Geldprijzen, steeds meer en hoger, deden hun intrede. De eventuele deelnemende ploegen waren minder verguld met een beker van één meter hoog en Fortuna nam wat gas terug. Men was gestopt op het hoogtepunt. Het allerhoogste punt. Men wenste geen parodie op zichzelf te worden. Het Heintje Davids effect moest buiten de deur worden gehouden. Na wat rustige jaren borrelde het WIJ-gevoel even op toen Fortuna 1 in 1990 de zaalkorfbalfinale in Ahoy' behaalde. Wederom werden alle registers opengetrokken. Sterrenregen op de tribunes, cheerleaders, alles rood-wit... Nog geen gemeengoed in die tijd. Fortuna deed het en het arme Deetos had feitelijk geen schijn van kans. Wat toernooien betreft werden er nog wat pogingen gedaan met het Delft-toernooi - een mooi concept maar een hoop krachtsverschil tussen de Delftse ploegen - en het Iemco-toernooi, waarop echter, met alle respect, ploegen van het tweede garnituur afkwamen. De wedergeboorteHet is vervolgens 1998. Het Legioen had zich een aantal jaren vrij rustig gehouden. Golfbewegingen in de sport, ook Fortuna was eraan onderhevig. En toch, het borrelde. Het gistte. Het sudderde, sputterde, maar het vlammetje brandde nog steeds. Smeulde wat, maar werd in 1998 wederom ontstoken. Fortuna's Korfbal Spektakel werd geboren. Het bestuur van Fortuna meende dat de tijd weer rijp was voor een toernooi met allure en trachtte het technisch Management te bewegen deze taak op zich te nemen. Een periode van brainstormen volgde. Er werd contact gezocht met Leo Geluk en Antoon Camijn. Beide heren bladerden hun plakboeken van 15 jaar her eens opnieuw door en het begon weer te kriebelen. Het gistte nog steeds… Zij verbonden zich aan de ras opgerichte werkgroep als een soort externe adviseurs. Het enthousiasme begon te groeien. De vereniging reageerde nog wat afwachtend. Er was geen geld, terwijl de begroting voorzag in een bedrag van minimaal Fl 5000-=. Moest er entreegeld worden geheven? Het bestuur wist uiteindelijk wat geld vrij te maken, er hapten een aantal sponsoren toe en zo kreeg het Spektakel weer gestalte. Die Haghe zegde toe, Deetos volgde en ook voor P.K.C. bleek het interessant. Het zou de spelers aan niets ontbreken en ook het publiek zou ruimschoots aan zijn trekken komen. En wat blijkt? 15 jaar na dato werkt de formule nog steeds. Enkele schoonheidsfoutjes daargelaten staat er weer een toernooi als een huis. Het showelement moest dan weliswaar iets minder maar de openingsceremonie boette niets aan kwaliteit in. Een daverend feest na afloop was de logische afsluiter. En heden ten dage blijkt dan maar weer eens dat Fortuna absoluut de expertise en de know-how in huis heeft om dergelijke grandioze spektakels van de grond te tillen. De Spektakel- Werkgroep, die bestaat uit Peter Boes, Antoon Camijn, Leo Geluk, Rogier Camijn, Patrick Vanwersch, Martijn Verwey, Ed van Buuren, Ton van Eyk, Gabi Kool en Jan van der Pol pretendeert niet het grootste toernooi van Nederland in huis te willen hebben, maar wel het beste. Er bestaan plannen om er ook een junioren-editie aan vast te koppelen maar dat is voor in de toekomst. Teams van nu kiezen weer wat sneller voor kwaliteit en voor een compleet plaatje. Zoals trainen in de hal of zelfs daarin kunnen blijven overnachten. Lekker eten. Lekker drinken. Gezelligheid. Een honderdtal vrijwilligers maakt het toernooi mogelijk. De werkgroep stuurt ze aan. De gouwe ouwe tijden van weleer herleven weer in het Delftse. De werkgroep heeft de ambitie een begrip te worden in korfballend Nederland. Korfbal-goeroe Ben Crum, sprak na het toernooi van 1998 de legendarische woorden: "Je moet zorgen dat je de beste wordt!". Ik denk dat u het met me eens bent als ik zeg dat ze aardig op weg zijn
|
![]() ![]()
| ![]() |