Had niemand verwacht dat Fortuna/Delta Logistiek in de Ziggo Dome zou staan zaterdag? Vast niet, bovendien komt deze prestatie ook niet helemaal uit de lucht vallen. Natuurlijk, de resultaten tegen PKC/SWKGroep in de play-offs waren subliem, en zeker na zaterdag hadden weinig mensen ons nog een stuiver gegeven. Maar wie het veldseizoen een beetje had gevolgd, wist dat Fortuna/Delta Logistiek uit haar dal was geklommen. Behoudens de nederlaag thuis tegen KZ/Hiltex stoomde de ploeg van Ard Korporaal en Damien Folkerts door de Ereklasse heen.

Het gevoel bij het spel, de onverzettelijkheid en de vier overwinningen deden me voor het Fortuna/Delta Logistiek Korfbal Spektakel al dromen. Want ja, dromen mag. Dat goede gevoel werd al snel met de neus op de feiten gedrukt. Enorme nederlagen tegen PKC (op het FKS) en LDODK/Rinsma Modeplein en TOP/SolarCompleet (in de Korfbal League) brachten me weer vlot terug op aarde. Strijden om plek vier met Blauw-Wit leek op dat moment even het hoogst haalbare.

Terug in de realiteit werd Fortuna/Delta Logistiek ook structureel als een goede nummer vijf gezien. Maar die goede nummer vijf werd steeds beter. LDODK faalde op moment suprême en opeens stond daar de uitwedstrijd tegen Blauw-Wit op het programma. Winnen in Amsterdam betekende plaatsing. De criticasters zagen het zo snel nog niet gebeuren, thuis hadden we immers ook al verloren van met name Marloes Frieswijk en haar zeven ploeggenoten. Maar zonder het kortzichtigheid te willen noemen, was die nederlaag geen maatstaf voor die allesbeslissende kraker in Amsterdam. Op het veld wonnen we in Amsterdam, de laatste overwinning tegen Blauw-Wit in de zaal was in Amsterdam. Jazeker, uit zijn we beter. Zeker met een volle kwibus in onze rug.

En wat werd het een wedstrijd. Een ongekende 17-28 pronkte na afloop op het scorebord. ‘We worden landskampioen’, dat onderdrukte gevoel van voor het Fortuna/Delta Logistiek Korfbal Spektakel, stond weer keihard op de deur te bonken. De play-offs waren zeker en of we nu tegen PKC of TOP moesten strijden, na drie wedstrijden staan we in die finale. Mijn gevoel wist het zeker. En toen kwam PKC op bezoek in de laatste competitiewedstrijd van het reguliere seizoen. Dat onderdrukte gevoel dat zijn kop weer had laten zien, werd met een sloopkogel terug op aarde geschoten. PKC, onze tegenstander in de play-offs, maakte in de tweede helft gehakt van het verrassend presterende Fortuna/Delta Logistiek.

Ondertussen broedden Ard Korporaal en Damien Folkerts op een tactisch meesterplannetje. Eentje waarmee Detlef Elewaut geen rekening zou houden. Alhoewel? Dat meesterplan leek verdomd veel op het plan van Elewaut toen hij als Belgisch bondscoach in 2014 de finale speelde tegen Oranje op het EK in Portugal. Maar daar waar bondscoach Wim Scholtmeijer zich onder het plannetje uitspeelde, daar kwam PKC niet op tijd met het juiste antwoord. Na de eerste play-off stonden we 1-0 voor. Echt waar.

Een week lang zweefde ik op een wolk van Delft naar Utrecht en weer terug. Want hoewel ik het liefst tot zaterdag had genoten van deze nu al historische overwinning, moest er toch ook gewerkt worden. Die wolk werd die gekoesterde zaterdag toch flink verdreven. PKC liet zien dat het de beste ploeg van de competitie was en zette ons ‘voor lul in eigen hal’, zoals de supporters van de Papendrechters het zelf graag zongen. En hoewel ik niet vond dat we voor lul stonden – we stonden tenslotte als goede nummer vijf gewoon in de play-offs en hadden daarvan al één wedstrijd gewonnen – was PKC een paar maten te groot.

Mijn wolk was waarschijnlijk uitgevlogen naar Papendrecht, waar menig PKC’er verwachtte dat het kunstje dinsdag wel werd geflikt. Niets bleek minder waar. Want die jas van torenhoog favoriet past de Papendrechters blijkbaar niet zo lekker, in een werkelijk zinderende wedstrijd was het Claire van Oosten die in de tweede verlenging de Golden Goal binnenprikte. Schotpercentages doen er niet toe als je deze bal raak schiet, dan ben je gewoon de heldin van Fortuna. Net als die andere tien helden en heldinnen die in de play-offs een belangrijk steentje bijdroegen aan het schrijven van historie. Twee keer winnen in Papendrecht. Wow! Ik laat even in het midden of er iemand voor lul stond in eigen hal afgelopen dinsdag.

Drie dagen lang heb ik alles geconsumeerd wat met deze finaleplek te maken had. Het heerlijke commentaar van Frank Stout, de pagina grote stukken van Luuk Braun, de enorme vrachtlading Fortuna-gerelateerde artikelen. Genieten. En toen kwam een beetje het besef door. Ik schrok, want zoals uit mijn bovenstaande verhaal blijkt, is het een seizoen van enorme pieken die vlot daarna keihard weer de kop in worden gedrukt. En er was in mijn ogen geen plan B. Een oefenwedstrijdje op donderdagavond ging ook wat ver. Dus besloot ik m’n bijgeloof wat te voedden. Ik heb de twee finales van TOP teruggekeken en zag daar een haast onverslaanbare machine. Een huzarenstukje wat Jan Niebeek met alle plezier zaterdag wil herhalen. M’n goede gevoel voor zaterdag werd ietwat in de kiem gesmoord. En dat vond ik fijn. Want dan kan het zaterdag weer als een raket de lucht in schieten.

Het goede gevoel zal trouwens nooit verdwijnen, want wat is het al een briljant seizoen. Dat dromen mag, had ik al verteld. Maar dat dromen ook daadwerkelijk uitkomen… Was dat maar vaker zo. Dan reed ik nu al in mijn lang gekoesterde Tesla Model S. Overigens is het ook wel lekker dat niet alle dromen altijd uitkomen. Het had wat saai geworden dan he.

Toch hoopt elke Fortunees op een herhaling van 2004. Het was de laatste keer dat Fortuna/Delta Logistiek landskampioen werd in de zaal. En niet alleen het eerste. Ook de A1. Want ook die hebben het gewoon weer geflikt. Voor het vierde jaar op rij staan de talenten van Ed van der Steen en Niels van der Steuijt in de juniorenfinale. Het wordt een historische zaterdag, nu al, ongeacht de resultaten. We gaan er van genieten. We mogen er in geloven. Fortuna/Delta Logistiek leeft. Niet alleen het eerste of de A1, maar als gehele vereniging. Wij zijn de trots van Delft. En Delfts motto past ons perfect:

Fortuna/Delta Logistiek en Delft: Creating History!

Share This